Work Smart, Not Hard
Dodałem dwie, całkiem spore strony dotyczące instalacji i konfiguracji kontenera w systemie Solaris 10. Ja jak zwykle działam na zasadzie „lepszy przykład niż wykład”, dlatego też jest tam wrzucony niemal cały zapis z sesji terminala, na którym dokonywałem tej instalacji. Zapraszam do lektury i ewentualnych komentarzy i/lub pytań. Zacznijcie stąd: 04. Kontenery (Solaris zones)
Po instalacji kontenera i wstępnym skonfigurowaniu środowiska, sieci itp. czas przyjrzeć się temu co domyślnie działa i wyłączyć zbędne usługi. Wcześniej jednak ustawię sobie wygodniejsze środowisko do pracy zmieniając shella i katalog domowy roota. Użyję do tego GNU seda (gsed), którego już wcześniej polecałem zainstalować wraz z innymi narzędziami GNU ułatwiającymi pracę. Pamiętacie mam nadzieję, że /usr/local jest dziedziczone ze strefy globalnej w trybie tylko do odczytu.
Tworzenie kontenera o nazwie st1, bez kontroli zasobów, z dziedziczonymi katalogami standardowymi i dodatkowo z dziedziczonym /usr/local (w trybie tylko do odczytu). Skonfigurowane dwie karty sieciowe: qfe4 i qfe5 w trybie współdzielonym oraz dodana pula ZFS (zpool) o nazwie studmail.
Solaris 10 posiada wbudowany mechanizm swego rodzaju wirtualizacji, który nazywa się Solaris Zones. Mechanizm ten pozwala nie tylko na stworzenie tzw. jaila ale także na kontrolę zasobów, które dana strefa (zone) może wykorzystywać. Ja nie będę pisał o samym mechanizmie, bo to można znaleźć w obszernej dokumentacji na stronach Sun/Oracle i różnych blogach. Podam Wam proste przykłady jak szybko taki kontener skonfigurować i zainstalować.
Projekt OpenSSL jest wspólnym wysiłkiem podjętym w celu rozwijania solidnego, pełnowartościowego zestawu narzędzi Open Source o komercyjnej jakości, implementującego protokoły Secure Sockets Layer (SSL v2/v3) i Transport Layer Security (TLS v1) oraz w pełni silną bibliotekę kryptograficzną ogólnego zastosowania.
Projekt jest zarządzany przez ogólnoświatową społeczność wolontariuszy, którzy używają Internetu do komunikacji, planowania i rozwijania OpenSSL i skojarzonej z projektem dokumentacji.
OK. Zakładam, że mamy zainstalowany serwer Funambol, tak jak opisałem tutaj. Nadszedł czas na uruchomienie serwera. Proszę wejść do katalogu Funambol (domyślnie: /opt/Funambol) i wykonaj polecenie:
# ./bin/funambol start
jeśli masz szczęście to serwer wystartuje, ale na Solarisie trzeba zmodyfikować skrypty startowe, gdyż prawdopodobnie zobaczysz taki komunikat:
./bin/funambol: J2EE_HOME=/opt/Funambol/tools/tomcat: is not an identifier
i znów – jest to problem kompatybilności powłok pomiędzy Linuxem a Unixem. Osobiście uważam jednak, że deweloperzy Funambola powinni poprawić to tak, aby działało na obu systemach, wystarczy w miejsce:
Funambol to oprogramowanie Open Source, które działa jako serwer BIS (BlackBerry Internet Server) i umożliwia synchronizację kontaktów, kalendarzy, notatek i poczty z urządzeniami wykorzystującymi usługę BlackBerry.
Funambol to jednak nie tylko serwer BIS, to także powiązane projekty takie jak wtyczki do popularnych klientów poczty takich jak Outlook czy Tunderbird, oprogramowanie klienckie umożliwiające synchronizację kontaktów z Mac OS X, Google Mail, Yahoo czy Evolution. To także aplikacje dla telefonów z systemem Symbian, Windows Mobile, Android, iPhone i innych. Ale na początek zajmę się samym serwerem synchronizacji.
Kilka dni temu dostałem kopię służbowego maila na temat możliwości uruchomienia usługi (rozwiązania) BlackBerry na Uniwersytecie. Wywnioskowałem z niej, że trzeba rozpoznać temat i zająć się uruchomieniem oprogramowania, które będzie taką usługę świadczyć. Jako że nasze serwery poczty nie pracują pod kontrolą żadnego z wymienionych systemów: MS Exchange, IBM Lotus Domino ani Novell GroupWise, to na dzień dzisiejszy nie możemy uruchomić usługi BES (BlackBerry Enterprise Server) i trzeba będzie uruchomić rozwiązanie typu BIS (BlackBerry Internet Server), które synchronizuje pocztę z wykorzystaniem standardowych protokołów takich jak IMAP, POP3 i SMTP. Dostałem też od razu link do oprogramowania Funambol, które takie możliwości posiada. Dla tych, którzy nie mieli styczności z BlackBerry zamieszczam krótki (marketingowy) opis ze strony Orange:
Custom JumpStart to obecnie najczęściej wykorzystywany przeze mnie sposób instalacji Solarisa. Polega on na przygotowaniu serwera instalacji i zdefiniowaniu reguł dla poszczególnych klientów. Klientów możemy rozróżniać ze względu na architekturę, ilość pamięci RAM, ilość i/lub pojemność dysków itp. itd. Można też zrobić reguły dla konkretnych klientów, identyfikując ich np. po nazwie albo adresie IP. Zbiór słów kluczowych dla reguł można znaleźć w dokumentacji. Custom JumpStart jest rewelacyjnym sposobem instalacji jeśli mamy kilka(naście/set/tysięcy) maszyn do instalacji i/lub chcemy mieć taką samą konfigurację.
GNARWL jest autoresponderem działającym po stronie serwera pocztowego, jest to odpowiednik programu Vacation wzbogacony m. in. o współpracę z katalogiem LDAP. Więcej informacji o programie oraz jego zastosowaniu można znaleźć na stronie projektu: http://www.onyxbits.de/gnarwl. Ja nie będę się nad tym rozwodził, skupię się na kompilacji i instalacji tego oprogramowania pod Solarisem 10 przy użyciu kompilatora z Sun Studio.