Instalacja i konfiguracja kontenera (Solaris zone)

Dodałem dwie, całkiem spore strony dotyczące instalacji i konfiguracji kontenera w systemie Solaris 10. Ja jak zwykle działam na zasadzie „lepszy przykład niż wykład”, dlatego też jest tam wrzucony niemal cały zapis z sesji terminala, na którym dokonywałem tej instalacji. Zapraszam do lektury i ewentualnych komentarzy i/lub pytań. Zacznijcie stąd: 04. Kontenery (Solaris zones)

04.02 Konfiguracja kontenera st1

Po instalacji kontenera i wstępnym skonfigurowaniu środowiska, sieci itp. czas przyjrzeć się temu co domyślnie działa i wyłączyć zbędne usługi. Wcześniej jednak ustawię sobie wygodniejsze środowisko do pracy zmieniając shella i katalog domowy roota. Użyję do tego GNU seda (gsed), którego już wcześniej polecałem zainstalować wraz z innymi narzędziami GNU ułatwiającymi pracę. Pamiętacie mam nadzieję, że /usr/local jest dziedziczone ze strefy globalnej w trybie tylko do odczytu.

04.01 Instalacja kontenera st1

Tworzenie kontenera o nazwie st1, bez kontroli zasobów, z dziedziczonymi katalogami standardowymi i dodatkowo z dziedziczonym /usr/local (w trybie tylko do odczytu). Skonfigurowane dwie karty sieciowe: qfe4 i qfe5 w trybie współdzielonym oraz dodana pula ZFS (zpool) o nazwie studmail.

04. Kontenery (Solaris zones)

Solaris 10 posiada wbudowany mechanizm swego rodzaju wirtualizacji, który nazywa się Solaris Zones. Mechanizm ten pozwala nie tylko na stworzenie tzw. jaila ale także na kontrolę zasobów, które dana strefa (zone) może wykorzystywać. Ja nie będę pisał o samym mechanizmie, bo to można znaleźć w obszernej dokumentacji na stronach Sun/Oracle i różnych blogach. Podam Wam proste przykłady jak szybko taki kontener skonfigurować i zainstalować.

01.03. Custom JumpStart

Custom JumpStart to obecnie najczęściej wykorzystywany przeze mnie sposób instalacji Solarisa. Polega on na przygotowaniu serwera instalacji i zdefiniowaniu reguł dla poszczególnych klientów. Klientów możemy rozróżniać ze względu na architekturę, ilość pamięci RAM, ilość i/lub pojemność dysków itp. itd. Można też zrobić reguły dla konkretnych klientów, identyfikując ich np. po nazwie albo adresie IP. Zbiór słów kluczowych dla reguł można znaleźć w dokumentacji. Custom JumpStart jest rewelacyjnym sposobem instalacji jeśli mamy kilka(naście/set/tysięcy) maszyn do instalacji i/lub chcemy mieć taką samą konfigurację.

03.04. Kompilacja ze źródeł

Są różne sposoby instalacji oprogramowania usługowego na systemach UNIX/Linux, są systemy pakietów i praktycznie każda dystrybucja ma swój własny, mniej lub bardziej podobny do innych. Solaris też posiada system pakietów, ja jednak wolę instalować oprogramowanie usługowe ze źródeł i kompilować je samodzielnie ustawiając opcje konfiguracyjne i optymalizacyjne. W tym rozdziale znajdziecie transkrypcje sesji kompilacji różnego rodzaju oprogramowania wraz z krótkim komentarzem.

03. Oprogramowanie dodatkowe

Skoro mamy już zainstalowany system operacyjny i ewentualnie pakiet kompilatorów, to możemy przystąpić do instalacji oprogramowania dodatkowego czyli aplikacji lub serwerów usługowych, które będą działać na serwerze lub klastrze. Jest kilka sposobów instalacji takiego oprogramowania, mogą to być gotowe pakiety od Sun, mogą to być pakiety dostarczone przez społeczność lub firmy trzecie, skompresowane binaria, tudzież źródła, które należy rozpakować i skompilować.

02. Oprogramowanie systemowe

Po instalacji systemu operacyjnego zwykle instalujemy jeszcze jakieś oprogramowanie dodatkowe. Ja instaluję przede wszystkim SunStudio, czyli narzędzia developerskie i kompilatory udostępniane przez firmę Sun. Jeśli stawiamy klaster, to potrzebny nam też będzie Solaris Cluster i powiązane pakiety.

01. Instalacja

Solarisa można zainstalować na kilka sposobów. Najprościej zapewne jest włożyć płytkę DVD do napędu, usiąść przy konsoli graficznej, klawiaturze, myszce i wyklikać opcje. Ale takim sposobem to się instaluje pojedyncze instancje na potrzeby Desktopu lub małych instalacji serwerowych.
Kiedy jest już nieco więcej maszyn, a szczególnie gdy chcesz budować instalację High Availability lub większe instalacje serwerowe, gdzie istotną rzeczą jest jednolitość konfiguracji to warto zainteresować się innymi metodami instalacji, takimi jak Flash Archive oraz Custom Jumpstart.